Poznaj naszego bloga o informatyce

Niniejszy artykuł nie jest w żaden sposób adresowany do dużych firm, posiadających terabajty ważnych plików. Firmowy „backup danych” to zupełnie inna, o wiele bardziej zawiła historia.
Ten prosty poradnik dotyczący bezpieczeństwa naszych danych adresujemy do prostego użytkownika komputera z systemem Windows, któremu nie jest obojętne ryzyko utraty danych – w najróżniejszy sposób. Jeśli masz dużą kolekcję ważnych dla Ciebie zdjęć, plików muzycznych, dokumentów tekstowych, bądź piszesz aktualnie ważną pracę (magisterską, licencjacką) – zapraszamy do lektury.

Zaufanie w związku małżeńskim to podstawa - ale to już wiesz... Przynajmniej mamy nadzieję, że nie szukasz stricte małżeńskich porad na blogu poświęconemu branży komputerowej. Więc czemu w ogóle poruszamy taki temat? Gdyż mieliśmy - jak to się mówi - "ciekawy przypadek", którego streszczoną historią - oczywiście bez podawania jakichkolwiek danych personalnych - chcemy się podzielić, gdyż uważamy, że może być to po prostu... przydatną, ucząca... przestrogą? To chyba dobre określenie.

Wielu z nas czytając cokolwiek o bezpieczeństwie sieciowym, o przypadkach oszustw finansowych często zapewne myśli, że "problem nie dotyczy mnie". Wielu z nas bagatelizuje krążące po sieci ostrzeżenia - czy to o krytycznych lukach w użytkowanym przez nas oprogramowaniu (przeglądarki, systemy operacyjne), czy urządzeniach sieciowych jak routery (link do arta o UPC).
Pomysłowi "cyberprzestępcy" jednak bardzo cieszą się z naszego braku uwagi - pozwalając sobie na coraz bardziej zuchwałe posunięcia, często opierając swój "złodziejski proceder" o pewne instytucje, od których poczta elektroniczna nie budzi żadnych podejrzeń.

Wydawać by się mogło, że w czasach silnej konkurencji na praktycznie każdym rynku usług dbałość o klienta ze strony usługodawcy powinna być zawsze nienaganna i stawiana na pierwszym miejscu: w końcu klient zawsze może "uciec" do konkurencji, przy okazji tworząc coś w rodzaju antyreklamy. Ta prosta logika nie jest aż tak oczywista dla naszych rodzimych usługodawców - na pewno nie zaś przez firmę UPC - największego operatora sieci kablowych w Polse. Czasami niestety jesteśmy "skazani na usługę" - przynajmniej do końca trwania nieopatrznie zawartej umowy.

W tym miejscu warto chyba porzucić wszelki "fachowy ton", odciąć się od punktu widzenia "pracownik IT kontra dostawca sieci" i całą niemiłą przygodę spróbować opisać po prostu z punktu widzenia klienta. Po prostu: klienta.

Jeśli Twój pokój "zdobi" archaiczny sprzęt komputerowy, który lata swojej świetności ma dawno za sobą, lub po prostu potrzebujesz nowego sprzętu, bez wydawania na ten cel kilku swoich pensji , dzięki nowemu, niedrogiemu rozwiązaniu firmy AMD będziesz bardzo zadowolony. Nowy zestaw komputerowy, oparty o platformę AM1 da się "poskładać" już za ok. 900zł. Jednocześnie niski koszt takiego komputera wcale nie oznacza, że sprzęt będzie "zamulał".

Powiedzmy sobie szczerze: wśród użytkowników komputera największą ilość stanowią "zwyczajni" użytkownicy, którzy nie potrzebują 100 klatek na sekundę w najnowszych grach. Większość z nas od "peceta" wymaga tego, by pozwalał na komfortowe korzystanie z Internetu i programów typu Office, oraz zapewniał płynne odtwarzanie filmów w FullHD. Do tego wszystkiego wcale nie jest nam potrzebna karta graficzna z najwyższej półki i procesor kosztujący tyle, co wycieczka do Tunezji dla dwóch osób. Inżynierowie z AMD wyszli zatem do nas z bardzo tanią i funkcjonalną platformą Kabini.

Owa przystępność cenowa i funkcjonalność, niesie za sobą jednocześnie bardzo wysoką energooszczędność platformy AM1 - deklasuje zatem pod tym względem rozwiązanie pod tytułem "kupno używanego sprzętu", gdyż starsze komputery (choćby te oparte o nieśmiertelne Core 2 Duo) będą nas ostatecznie więcej kosztować, z uwagi na większy pobór prądu. W dodatku komputer oparty o AM1 może mieć wręcz miniaturowe wymiary - i mówimy tutaj o komputerze wielkości pudełka od butów, nie zabierającego żadnego zbędnego miejsca.

"Wie pan, działamy na tym już dość długi czas i do tej pory jakoś to funkcjonuje" - powiedział do serwisanta komputerowego pewien firmowy manager, próbując delikatnie wytłumaczyć, że rozkręcanie przegrzewającej się stacji roboczej nie jest aktualnie aż tak potrzebne, jak mogłoby się wydawać. Nie mógł jednak widzieć miny pracownika, spoglądającego porozumiewawczo na serwisanta wzrokiem mówiącym: "na tym sprzęcie się nie da pracować...".

To oczywiste, że każdemu pracodawcy zależy na ogólnie pojętej "wydajności zespołu". Wymagania wobec pracowników biurowych, których głównym narzędziem pracy jest komputer, można - na ogół - zamknąć w pewnym uproszczeniu, sprowadzającym się do: "rób wiele na raz, nie marnuj firmie czasu". Pomijając fakt, że 93% pracowników używa Internetu do celów prywatnych[1], gdzie jeszcze uciekać mogą cenne minuty, a nawet godziny, za jakie płacimy lub dostajemy wynagrodzenie?
Owe cenne chwile mogą po prostu pozostać "zamrożone" w spowolnionym działaniu podstawowego narzędzia pracownika: komputera.

Czemu tak sądzę? Przez wyraźną, prostą statystykę. Przez ostatni rok - mając "do czynienia" z naprawdę bardzo dużą ilością komputerów, użytkowanych zarówno przez "świadomych" użytkowników, jak i osoby starsze, czy kompletnie "zielone" w temacie obsługi komputera, przypadek realnie zainfekowanego wirusem komputera widziałem... raz. Sam nie używam żadnych antywirusów od dobrych kilku lat - raz na […]

Wiele mówi się o tym, że "komputery zjadają nasz czas" - jednak najczęściej porusza się ową kwestię tylko w kontekście czasu, który spędzamy przed ekranem komputera, a który to poświęcić moglibyśmy na wiele innych, o wiele bardziej konstruktywnych czynności; niewątpliwie należy zgodzić się z powszechnością takiego stanu rzeczy – każdy z nas z pewnością nie raz przewijał bezmyślnie strony internetowe, czytając o fałdach na brzuchu znanych aktorek, mogąc w tym czasie choćby zająć się swoją własną "oponką".